Η απειλούμενη μείωση της παραγωγής των αγροτικών προϊόντων και πρωτίστως των δημητριακών και του ηλιέλαιου, έφερε στη μνήμη μου το 1942 -1944 όταν, εικοσαετής, έκλαψα τις δυό εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που πέθαναν από την πείνα. Στην διαδρομή μου από την οδό Σπετσών στη Κυψέλη ως τη Νομική Σχολή στη Σόλωνος, μέτρησα, μια μέρα του 1942, είκοσι νεκρούς στα πεζοδρόμια και στα καροτσάκια.
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ, Ο ΜΑΡΧ ΚΑΙ Ο ΑΡΧΑΙΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Κατοχή στην Καρδίτσα. Πρώτα με τους Ιταλούς μέχρι το Σεπτέμβριο του 1943, όταν η Ιταλία συνθηκολόγησε. Στη συνέχεια με τους Γερμανούς μέχρι το Σεπτέμβριο του 1944, όταν η Καρδίτσα απελευθερώθηκε. Πρώτοι αντάρτες στα Αγραφιώτικα χωριά το Φθινόπωρο του 1942. Φουντώνει η αντίσταση το 1943 και κορυφώνεται το 1944. Συγκρούσεις ανταρτών με τους κατακτητές, εκτελέσεις πατριωτών, πυρπόληση πολλών Αγραφιώτικων χωριών. Χρόνια συγκλονιστικά, χρόνια εφηβικά και αξέχαστα.
Παραμερίζοντας τις φρικτές μνήμες από την επάρατο εχθρική κατοχή, συγκρατώ και αναπολώ με νοσταλγία τις αλησμόνητες περιπέτειες που έζησα ως έφηβος την ίδια περίοδο στη γενέτειρά μου Καστανιά Αγράφων. Σκαρφαλωμένη στην πλαγιά ενός πανέμορφου βουνού, η Καστανιά είναι ευλογημένη από τη φύση. Με πλούσια βλάστηση και πολλά τρεχούμενα νερά, πλαισιώνεται στο το πάνω μέρος από ένα πυκνό παρθένο ελατόδασος και στο κάτω μέρος από ένα υπέροχο καστανόδασος.
Θ’ αποχαιρετήσω το συναγωνιστή μου Μίκη με τους στίχους που ο ίδιος και ο φίλος μας Κώστας Βίρβος (από τα Τρίκαλα) έγραψαν, και ο Μεγάλος Μίκης συνέθεσε το αθάνατο μοιρολόι: «δυό γιούς είχες μανούλα μου» που τελειώνει με το στίχο: «και τα μαχαίρια μπήγουνε βαθειά μέσα στο χώμα».Αποτελεί το ουσιωδέστερο, κατά τη γνώμη μου, μήνυμα του Μίκη προς όλους τους Ελληνες: να μπήξουν τα μαχαίρια τους βαθειά μέσα στο χώμα. Και ο χωριανός μας Θανάσης Ξυδιάς έσμιξε με τον αδερφό του τον Ηλία, και φώναξαν το εξής αντίστοιχο: «Ποτέ πιά εμφύλιος». Διαβάστε το τραγούδι.
Συνάντησα τον Μίκη θεοδωράκη σε μία εκδήλωση της Γαλλικής Πρεσβείας για τα 200 χρόνια από της ιδρύσεως της «Λεγεώνας της τιμής». Είχαν προσκληθεί οι κατέχοντες το σχετικό μετάλλιο μεταξύ των οποίων και ο ΜΘ.
Σε συζήτηση που είχα μαζί του αναφέρθηκε στις εμπειρίες του από τη Μακρόνησο. Του είπα ότι είχα γνωρίσει το περίφημο νησί από μερικές επισκέψεις που είχα κάνει για να φέρω τρόφιμα στον επίσης εξόριστο αδερφό μου. Έδειξε ενδιαφέρον και ρωτούσε σε ποιο τάγμα κλπ.
ΑΠΟ ΓΙΩΡΓΟ ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟ :
Χθες εορτάστηκαν τα 40 χρόνια της ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ (τώρα ΕΕ). Και τότε έγινε πανηγύρι στο Ζάππειο, όπως χθες, και μάλιστα χωρίς τους περιορισμούς της πανδημίας. Θα δείτε στη φωτογραφία από τον προ 40 ετών εορτασμό, και έναν Καστανιώτη, το μικρότερο αδερφό μου τον Άγγελο. Είναι πίσω από τους Καραμανλή και Ράλλη.
Ο Άγγελος βρέθηκε σ'αυτή την ιστορική μέρα, δίπλα στην πολιτική ηγεσία, χάρις στην ενεργό και σε υψηλό επίπεδο συμμετοχή του στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις.
Μία μερίδα συνανθρώπων μας διακατέχεται από το «σύνδρομο της μοιρολογίστρας».
Αρέσκονται να παίζουν το ρόλο των τυμπανιστών κινδύνων και να ξεστομίζουν τα «πονεμένα λόγια τα μεγάλα». Δεν βλέπουν την ώρα να τους δείρουν για να ενταχθούν στο μαρτυρολόγιο. Εστιάζουν την προσοχή τους μόνο στα αρνητικά σημεία κάθε θέματος και αρέσκονται να τα προβάλλουν μέσα από μεγεθυντικό φακό. Όσο για τα θετικά σημεία, αυτά προτιμούν να τα αγνοούν, να τα αποσιωπούν.
Όλα τους φταίνε : το κράτος, η κυβέρνηση, το κεφάλαιο, ο καιρός.
Ο μόνος που δεν φταίει σε τίποτα είναι ο εαυτός τους.
9 Μαρτίου 1941 Εαρινή επίθεση των Ιταλών. Ύψωμα 731-717.
Σήμερα 9 Μαρτίου 2021 συμπληρώνονται 80 χρόνια από τη συντριβή των Ιταλών στην εαρινή τους επίθεση κατά της Ελλάδας στο Αλβανικό μέτωπο. Είναι μέρα μνήμης, μέρα δόξας και μέρα περισυλλογής μιας και ένας άλλος υπερφίαλος αυταρχικός ηγέτης ο Σουλτάνος, όπως ο μεγάλος Ντούτσε, απειλεί τη χώρα μας.
Ο Γρηγόρης Φαράκος είχε ενταχθεί στην εαμική αντίσταση από φοιτητής. Τραυματίστηκε σοβαρά στα Δεκεμβριανά το 1944 και ακόμη σοβαρότερα κατά τη διάρκεια του μεγάλου εμφυλίου. Κατέληξε στη Μόσχα, όπου, μετά την ανάρρωσή του, φοίτησε στην Ανωτάτη Κομματική Σχολή, μεταξύ των άλλων, φιλοσοφία και Ιστορία.
Προς το τέλος της κομματικής του πορείας και αφού διετέλεσε και Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ, έγραψε ενδιαφέροντα βιβλία, ως ιστορικός ερευνητής, μεταξύ των οποίων το «Άρης Βελουχιώτης : το χαμένο αρχείο, άγνωστα κείμενα». Στο βιβλίο αυτό , ο Γρηγόρης Φαράκος αναφέρει (σελ. 22) :
